Το blog του παραδείσου.....

Έλα...

2012-01-27T20:15:00.002+02:00

Έλα πάρε με
μες στο βυθό σου να βρεθώ
ν'αγαπηθώ να λυτρωθώ
Έλα πάρε με
στα γαλανά σου τα νερά
δώσε στα όνειρα φτερά.
Έλα πάρε με
σ' άλλα ταξίδια μακρινά
στου δειλινού τα μενεξιά
Έλα πάρε με
δώσε μου αίμα και μιλιά
σε χρυσαφένια ακρογιαλιά.
Έλα πάρε με
εκεί που το κορμί λυγά
ειεκεί που το κορμί γελάει
Έλα πάρε με
και θεϊκός μου γίνε στίχος
που τον χορεύει ο ρυθμός
κι ο ψάλτης ήχος.

μουσικό αφιέρωμα...#Ε.Αρβανιτάκη

2011-12-13T00:56:00.006+02:00

"Στου δρόμου τα μισά" αλλάζω πορεία και επιδιώκω να ζω με περισσότερη αισιοδοξία.
"Δεύτερη ζωή δεν έχει" και θέλω να κοιτάζω με χαμόγελο αυτήν την "πρώτη" και μοναδική αγάπη...
κι όσο η ζωή με "καταδιώκει" τόσο θα γίνομαι "μικρό παιδί που παίζει κυνηγητό στη γειτονιά της".

“Ίσως να σε κρατάει εδώ
μονάχα η συνήθεια
μα όσα κι αν μου 'πες ψέμματα
σ' αγάπησα στ' αλήθεια”

“Όνειρο θα γίνω και θα 'ρθω να σε κοιμίσω και όσα ονειρευτήκαμε μαζί να σου θυμίσω.
Όνειρα που κάναμε κι οι δυο πάνω στο ίδιο μαξιλάρι”

"Δε γυρίζει πίσω αυτό που αφήσαμε
δεν αλλάζει δρόμο η καρδιά
Ό,τι αξίζει είναι αυτό που ζήσαμε"

“Σ ευχαριστώ για όσο απ το φιλί σου
Σ ευχαριστώ για όσο απ το κορμί σου
Το λίγο αυτό για μένα ήταν αρκετό.
Σ ευχαριστώ για τη ζωή, ζωή μου
Για το καρφί που αντί να πω πληγή μου
Πόνεσα και είπα σ αγαπώ.”

«Ό,τι κι αν γίνει ένα να λες
πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
κι εγώ...εσένα
Κι αν μείνει τ' όνειρο μισό
κι αν το φιλί χαθεί κι αυτό
Ένα να λες σαν να'ναι χθες
Πως μ'αγαπάς χίλιες φορές...»

"Μαζί σου αφήνω ότι αγαπώ και κρύβομαι στο αντίο"

Το σύννεφο και ο αμμόλοφος - Paulo Coelho

2011-11-20T23:39:00.010+02:00

Ένα νεαρό σύννεφο γεννήθηκε στο μέσο μιας μεγάλης καταιγίδας στη Μεσόγειο. Αλλά δεν πρόλαβε να μεγαλώσει εκεί, ένας δυνατός άνεμος έσπρωξε όλα τα σύννεφα προς την Ανατολή.Μόλις έφτασαν στην ήπειρο, το κλίμα άλλαξε στον ουρανό έλαμπε ένας γενναιόδωρος ήλιος και από κάτω τους εκτεινόταν η χρυσαφένια άμμος της ερήμου Σαχάρα. Ο άνεμος συνέχισε να τα σπρώχνει προς τα δάση του Νότου, καθώς στη έρημο δεν βρέχει σχεδόν ποτέ.
Ωστόσο, τα νεαρά σύννεφα είναι σαν τους νεαρούς ανθρώπους. Το σύννεφό μας λοιπόν αποφάσισε ν’ απομακρυνθεί από τους γονείς του και τους μεγαλύτερους φίλους του για να γνωρίσει τον κόσμο.
- Τι κάνεις εκεί; Φώναξε ο άνεμος. Η έρημος είναι όλη ίδια!
Γύρνα στο σμήνος και θα πάμε στο κέντρο της Αφρικής, όπου υπάρχουν εκθαμβωτικά βουνά και δέντρα!
Αλλά το νεαρό σύννεφο, ανυπότακτο από τη φύση του, δεν υπάκουσε. Χαμήλωσε σιγά-σιγά, έως ότου κατάφερε να αιωρηθεί σε μια γενναιόδωρη και γλυκιά αύρα και να πλησιάσει τη χρυσαφένια άμμο. Αφού τριγύρισε αρκετά, πρόσεξε ότι ένας από τους αμμόλοφους του χαμογελούσε. Είδε ότι κι εκείνος ήταν νέος, πρόσφατα σχηματισμένος από τον άνεμο που μόλις είχε περάσει. Tην ίδια στιγμή ερωτεύτηκε την χρυσή του κόμη.
- Καλημέρα, είπε. Πώς είναι η ζωή εκεί κάτω;
- Έχω την συντροφιά των άλλων αμμόλοφων, του ήλιου, του ανέμου και των καραβανιών που περνούν από δω πότε-πότε. Μερικές φορές κάνει πολλή ζέστη, όμως είναι υποφερτή. Και πώς είναι η ζωή εκεί πάνω;
- Κι εδώ υπάρχει άνεμος και ήλιος, αλλά το πλεονέκτημα είναι ότι μπορώ και τριγυρνάω στον ουρανό και να μαθαίνω πολλά πράγματα.
- Για μένα η ζωή είναι σύντομη, είπε ο αμμόλοφος. Όταν ο άνεμος επιστρέψει από τα δάση, θα εξαφανιστώ.
- Και αυτό σου προκαλεί θλίψη;
- Μου δίνει την εντύπωση ότι δεν χρησιμεύω σε τίποτα.
- Κι εγώ αισθάνομαι το ίδιο. Μόλις περάσει ο επόμενος άνεμος θα πάω στο Νότο και θα μεταμορφωθώ σε βροχή. Αυτή είναι η μοίρα μου ωστόσο.
Ο αμμόλοφος δίστασε, αλλά τελικά είπε:
- Ξέρεις ότι εμείς εδώ στην έρημο τη βροχή την λέμε «παράδεισο»;
- Δεν ήξερα ότι μπορούσα να μεταμορφωθώ σε κάτι τόσο σημαντικό, είπε το σύννεφο γεμάτο περηφάνια.
- Έχω ακούσει πολλούς μύθους από γέρικους αμμόλοφους . Λένε ότι μετά τη βροχή καλυπτόμαστε από χλόη και λουλούδια. Εγώ όμως ποτέ δεν θα μάθω τι είναι αυτό, γιατί στην έρημο βρέχει πολύ σπάνια.
Ήταν η σειρά του σύννεφου να διστάσει. Αμέσως μετά όμως του χάρισε ένα πλατύ χαμόγελο.
- Αν θέλεις, μπορώ να ρίξω πάνω σου βροχή. Αν και μόλις έφτασα, σ’ έχω ερωτευθεί και θα ήθελα να μείνω εδώ για πάντα.
- Όταν σε είδα για πρώτη φορά στον ουρανό κι εγώ σε αγάπησα, είπε ο αμμόλοφος. Αν όμως μεταμορφώσεις την ωραία λευκή κόμη σου σε βροχή, θα πεθάνεις.
- Η Αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, είπε το σύννεφο. Μεταμορφώνεται. Κι εγώ θέλω να σου δείξω τον παράδεισο.
Άρχισε λοιπόν να χαϊδεύει τον αμμόλοφο με μικρές σταγόνες και παρέμειναν μαζί μέχρι που εμφανίστηκε το ουράνιο τόξο. Την επόμενη μέρα ο μικρός αμμόλοφος ήταν καλυμμένος με λουλούδια. Κάποια σύννεφα που περνούσαν με προορισμό την Αφρική νόμισαν ότι εκεί ήταν ένα κομμάτι του δάσους που έψαχναν κι έριξαν κι άλλη βροχή. Λίγα χρόνια μετά, ο αμμόλοφος είχε μεταμορφωθεί σε όαση, η οποία δρόσιζε τους περαστικούς με τη σκιά των δέντρων της.

Kαλό μήνα!

2011-11-01T01:33:00.001+02:00

Kαινούριος μήνας ξεκινά!Μαζί του και μια ασχολία που αγαπώ πολύ...ο χορός!

Και ναι!

Είμαι τόσο ενθουσιασμένη.....σαν μικρό παιδί!

Καινούριος μήνας γεμάτος αισιοδοξία,χαμόγελα κι όνειρα!

Γιατί όπως είχει πει κι η Ελιονορ Ρούσβελτ:

Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους!

Ξεκάθαρες σκέψεις

2011-10-06T02:58:00.004+03:00

Θέλω να γράψω όλα όσα σκέφτομαι,όλα αυτά που έχουν κάνει το μυαλό μου ένα κουβάρι..μπας και μπορέσω να βρω την αρχή του.. μπας και καταφέρω να βγάλω άκρη..
Είναι τόσα πολλά αυτά που νιώθω.Ανάμεικτα και μπερδεμένα.Τα έχω σκεφτεί και τα έχω ξανασκεφτεί.Ξέρω, πρέπει να τα βάλω σε τάξη.Κι ενώ ξέρω το δρόμο, όλο αλλού πηγαίνω..
Τα σωστά και τα λάθη μου..Τα πρέπει και τα μη..Πώς να υπακούσει η καρδιά σε αυτά;
Είναι δύσκολο και πονάει πολύ.Τόσο που δε φαντάζεσαι..
Στα'χω πει σχεδόν όλα ..Όχι,δεν κάνει,δεν μπορώ να λέω όσα νιώθω, κι ας θέλω....
Μετρώ τις λέξεις μου πια.Μ'ακούς.Κι άλλες φορές απλά σωπαίνω.
Θυμάμαι τα πάντα.
Σκέφτομαι.
Ονειρεύομαι.
Νοσταλγώ.
Φοβάμαι.
Στενοχωριέμαι.
Χαμογελώ.
Σ'αγαπώ.

"Σ’ αγαπώ πολύ
πιο πολύ κανείς
όποιος αγαπά
δεν θα γίνει εμείς
Γιατί εμείς οι δυο
πήγαμε μπροστά
κι από το μαζί
και από χωριστά"

Ακούω Μελωδία..Το ένα τραγούδι μετά το άλλο,όλα έχουν κάτι να σου πουν.Να σου πω.

Σ'ευχαριστώ.

"καρδιές που αιμορραγούν"

Θα ξεμπερδευτώ..Κάποια άλλη στιγμή.

"

Mια ιστορία αγάπης...

2010-03-17T18:38:00.002+02:00

Η γνωριμία τους τυχαία.
Πρόσωπα δανεικά, έδαφος ουδέτερο, ιδανικά κ αξίες στα κεφάλια τους.
Το ένιωσαν απ’ την πρώτη στιγμή.
Ήθελε να την κάνει δική του. Με κάθε τρόπο.
Όμως η συζήτηση τον απογοήτευσε λίγο. Τον έκανε να πιστέψει πως ήταν ακόμα αλλού..
Εκείνος ήθελε να ξεφύγει απ’ τον κλοιό που ο ίδιος έφτιαξε και παγιδεύτηκε.
Του άρεσε. Όμως δεν το έδειξε.
Προχωρούσε μπροστά μιλώντας με το φίλο του. Προσπαθούσε να καταλάβει αν είναι μόνη της. . Του άρεσε πολύ. Ήταν τόσο απόμακρη και απλησίαστη μες τη γλύκα της. Την κυρίευε μια σιγουριά! Αυτό τουλάχιστον έδειχνε.
Λίγο αργότερα οι δρόμοι τους χώρισαν……..κ τ΄ όνειρο;
Νόμιζαν πως ναυάγησε.

Μέρες όμως αργότερα η μοίρα τους έφερε στο ίδιο σταυροδρόμι. Το είχαν επιδιώξει άλλωστε.
Η ντροπή του δε φανέρωνε τίποτα.
Μα τα μάτια του…Αχ αυτά τα μάτια του…όλο πάνω της ήταν εκείνη τη βράδια.
Το είχε όμως μέσα του καλά φτιαγμένο το παραμύθι
……εκείνος κι εκείνη μαζί…..
Αμφιβολία και θέληση στον ορίζοντα…
φόβος και εμπόδια…
προτεραιότητες…
Κάπου μέσα σε όλα αυτά σφήνωσε κ ο έρωτας.
Το μόνο εμπόδιο η ζήλεια. Μα κι αυτή προσπαθούσε να τη νικήσει η αγάπη τους.

Πρωτόγνωρα συναισθήματα και για τους δυο.
Μια αγκαλιά. Ένα φιλί. Ένα βλέμμα.
Τι παραπάνω να ήθελαν? Ήταν ευτυχισμένοι :))

Αχ...

2010-03-08T20:34:00.007+02:00

Μ'ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι..
Ένα αεράκι να μας πάρει..

Απ'τα πιο όμορφα τραγούδια...

Απ'τους πιο όμορφους και μαγευτικούς -κατ'εμε- στίχους...

Περπάτησα πάρα πολύ και τα φτερά μου τα 'χω χάσει
Μα εσύ που δεν πατάς στη γη καν' την ψυχή μου να πετάξει
Μ' ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι ένα αεράκι να μας πάρει
Φωτιά και αέρας να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας

Είν' η καρδιά μου μια αυλή σ' ένα κελί που όλο μικραίνει
Μα εσύ που έχεις το κλειδί έλα και πες μου το γιατί
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει το όνειρο μου ξαποσταίνει
Νερό και αρμύρα να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας

Έχω ένα κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει
Έλα και κάνε μουσική την τρέλα που με διαφεντεύει
Κι αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς τραγούδησε τες να χαρείς
Μ' ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας...

Αφεθείτε στις σκέψεις και στα όνειρά σας...και ταξιδέψτε στη μαγεία των αισθήσεων...

2009-10-02T22:31:00.000+03:00

Aλλά εγώ κάτι έχω...

είμαι εδώ, μα απέχω...

από σας κ από μένα...

από οικεία κ ξένα....

Summer....;)

2009-07-15T18:10:00.002+03:00

Το καλοκαίρι έχει ήδη φτάσει κ όλοι έχουμε γευτεί λίγο ή πολύ την αλμύρα της θάλασσας και τον καλοκαιρινό ήλιο...

Όπου κι αν βρεθείτε φέτος, με την οικογένεια ή τους φίλους σας, φροντίστε να περάσετε όσο το δυνατόν καλύτερα μπορείτε!!!

Αφεθείτε και απολαύστε το....;)

Εμείς....σαλπάρουμεεεεεεεε....

Γιατί καλύτερα να σαλπάρεις, παρά να σαλτάρεις!!!

Καλό καλοκαίρι σε όλους μας!!!

Πασχαλινές δημιουργίες...

2009-05-06T16:08:00.021+03:00

Ζωγραφική πάνω και στα αυγά!!! ;)

Υλικά:

-χρώματα

-πινέλα
και....

-διάθεση για δημιουργία.....χαχαχα.....

2009-04-02T23:03:00.002+03:00

Κοιτώντας τη θάλασσα αγκαλιά
πιασμένοι χέρι-χέρι,
ανασκαλεύοντας το παρελθόν
και με αισιοδοξία για το μέλλον
αποκοιμήθηκαν με θέα την ανατολή...
Ξημέρωνε..
Μα ποιος να'ξερε πως δε θα'ταν ποτέ πια γι'αυτούς το ίδιο?

Non ti scordar mai di me...

2009-03-30T21:50:00.002+03:00

Don't you ever forget me

Se fossi qui con me questa sera
If you were here with me tonight
Sarei felice e tu lo sai.
I'd be happy and you know it
Starebbe meglio anche la luna,
Even the moon would be better
ora più piccola che mai.
that now is smaller than ever.
Farei anche a meno della nostalgia
I would even get rid of the melancholy
Che da lontano
That from far away
Torna per portarmi via
Comes back to take me away
Del nostro amore solo una scia
From our love, just a wake
Che il tempo poi cancellerà
That time will then erase
E nulla sopravviverà.
And nothing will survive.

Non ti scordar mai di me,
Don't ever forget me
di ogni mia abitudine,
nor any custom of mine
in fondo siamo stati insieme
after all we stayed together
e non è un piccolo particolare.
and that is not just a small detail.
Non ti scordar mai di me,
Don't ever forget me
della più incantevole fiaba
nor the most amazing fairytale
che abbia mai scritto,
that I've have ever written
un lieto fine era previsto e assai gradito.
a happy end was foreseen and very much enjoyed.

Forse è anche stata un po’ colpa mia
Maybe it was a bit my fault too
Credere fosse per l’eternità.
Believing it would last for ever.
A volte tutto un po’ si consuma,
Sometimes everything fades away
senza preavviso se ne va.
and goes away without previous notice.

Non ti scordar mai di me,
Don't ever forget me
di ogni mia abitudine,
nor any custom of mine
in fondo siamo stati insieme
after all we stayed together
e non è un piccolo particolare.
and that is not just a small detail.
Non ti scordar mai di me,
Don't ever forget me
della più incantevole fiaba
nor the most amazing fairytale
che abbia mai scritto,
that I've have ever written
un lieto fine era previsto e assai gradito.
a happy end was foreseen and very much enjoyed.

Non ti scordar…
Don't forget...
Non ti scordar…
Don't forget...

Non ti scordar mai di me,
Don't ever forget me
di ogni mia abitudine,
nor any custom of mine
in fondo siamo stati insieme
after all we stayed together
e non è un piccolo particolare.
and that is not just a small detail.
Non ti scordar mai di me,
Don't ever forget me
della più incantevole fiaba
nor the most amazing fairytale
che abbia mai scritto,
that I've have ever written
un lieto fine era previsto e assai gradito.
a happy end was foreseen and very much enjoyed.

. . . . . . . . . . . .

2009-03-17T21:45:00.000+02:00

Όλα τα βλέπω και μια τζαμαρία με χωρίζει απ'όλα...

Η βροχή σε μερικούς αρέσει.Εγώ έχω ξαναπεί πως λατρεύω τον ήλιο..

Όμως αν και το σημερινό σκηνικό άλλες φορές θα με εκνεύριζε,σήμερα μπορώ να πω πως το απόλαυσα στο έπακρον μέχρι την επιστροφή μου στο σπίτι!

Έπειτα μετά από μια εξαντλητική μέρα,τελείωσα και το τελευταίο μου μάθημα.Βγήκα στο δρόμο.Έβρεχε καταρρακτωδώς κι εγώ ήμουν χωρίς ομπρέλα και χωρίς κουκούλα. Με το καλύτερο χαμόγελο μου και με τη βροχή να κυλάει στα μάγουλα μου πήρα το δρόμο για το σπίτι..Στη διαδρομή το ipod έπαιζε το παρακάτω τραγούδι..

"Feel the rain on your skin

No one else can feel it for you

Only you can let it in

No one else, no one else

Can speak the words on your lips

Drench yourself in words unspoken

Live you life with arms wide open

Today is where your book begins

The rest is still unwritten"

...Το απολάμβανα μέχρι εκεί που δεν έπαιρνε..Χωρίς αιτία..Χωρίς εξηγήσεις..Ήμουν καλά και το ευχαριστιόμουν..Μέχρι να φτάσω,είχα γίνει μούσκεμα.Όμως δε με πείραξε καθόλου...

Έπειτα από μια γερή καταιγίδα,εμφανίζεται το ουράνιο τόξο...

Είμαι έτοιμη να το υποδεχτώ...:)

Πέτα με ψηλά...

2009-03-11T22:38:00.000+02:00

. . . . . . . . .

Αν νοιώθεις πως αργεί να ξημερώσει πάλι
Αν τρέχεις να προλάβεις μια καινούρια μάχη
Θα 'μαι εδώ το χέρι αν θες να σου κρατήσω
Θα 'μαι εδώ στα όνειρά σου να σε συναντήσω

Πέτα με ψηλά δώσ’ μου φτερά να σ’ ακολουθήσω
Πάρε με μακριά δώσ’ μου φτερά να σε ξαναβρώ

Αν βλέπεις γκρίζα σύννεφα να σε τυλίγουν
Αν έχεις χίλια κύματα για να σε πνίγουν
Θα 'μαι εδώ το χέρι αν θες να σου κρατήσω
Θα 'μαι εδώ στα όνειρά σου να σε συναντήσω

Πέτα με ψηλά δώσ’ μου φτερά να σ’ ακολουθήσω
πάρε με μακριά δώσ’ μου φτερά να σε ξαναβρώ

Life goes on

2009-02-06T18:02:00.002+02:00

Eίναι κάποιες φορές που επιδιώκεις να θυμάσαι.Να πονάς.Να γελάς.Να χαμογελάς.Να κλαις.Να ηρεμείς.Κι όλα αυτά, το καθένα ξεχωριστά ή κι όλα μαζί, για κάποιο λόγο.

Είναι κάποιες φορές που η νοσταλγία κι οι αναμνήσεις για κάτι, σου αφήνουν μια γλυκόπικρη γεύση..

Όλα μέσα στο μυαλό..Ταξινομημένα ή ανάκατα..
Σαν τις κούτες στην αποθήκη.Που ξαφνικά σε πιάνει μια επιθυμία να τις ανοίξεις και να ζήσεις έστω και για λίγο στιγμές του παρελθόντος.
Σαν τα τραγούδια που είναι συνδυασμένα στο νου με συγκεκριμένα πρόσωπα.Κι όταν τ'ακούς, σε κάνουν να τα θυμάσαι.
Στιγμές αναβιώνουν μέσα από διάφορες διαδικασίες..ηθελημένα ή μη.
Σημασία όμως έχει όχι μόνο αυτό που πέρασε,αλλά κι αυτό που θα'ρθει...
Γιατί η ζωή συνεχίζεται... :)

"...Oooh, life goes on, and its only gonna make me strong.
Its a fact, once you get on board say goodbye cause you cant go back.
Oooh, its a fight, and I really wanna get it right
Where Im at, is my life before me, got this feeling that I cant go back...."

Φιλίες,όνειρα κι αγγέλοι..!!!

2009-02-02T14:53:00.007+02:00

Έλαβα το παραπάνω βραβείο από κάποιον που με άγγιξε, κι όχι μόνο εμένα,αλλά πολλούς από εδώ μέσα νομίζω..

Αναφέρει πως το δώρο της φιλίας, είναι από τα πιο πολύτιμα στη ζωή κι ότι για εκείνον το βραβείο, συμβολίζει αυτό ακριβώς..

Αν και νομίζω πως δεν έχω κάνει κάτι το ιδιαίτερο,ώστε να είμαι στα άτομα που επέλεξε να το δωρίσει,παρόλα αυτά τον ευχαριστώ πολύ....

Κι όσο γι'αυτό που λέει δωρίζοντας μου το, δηλαδή ότι γνωρίζω να ονειρεύομαι και να πιστεύω...απάντηση μου είναι η παρακάτω εικόνα...

Ανεμοσκορπίσματα-Νικόλα σε σένα αναφέρομαι ε...! ;)

Καλή συνέχεια σε ό,τι κι αν κάνεις!!!

Να ξέρεις πως ο άστεγος -ζαχαρένιος σου- άγγελος θα σε προσέχει πάντα από ψηλά...;)

άτιτλο...

2009-01-24T01:50:00.011+02:00

...Γιατί χωρίς ρίζες γερές,

δεντράκια είμαστε

που μας παρασέρνει

το πρώτο φύσημα τ'ανέμου...

(Φιλομήλα Λαπατά - Οι κόρες του νερού)

Όνειρα...

2009-01-16T00:17:00.000+02:00

όνειρο(το) ουσ. (πληθ. όνειρα κ ονείρατα) :
-οπτασία που βλέπει κανείς στον ύπνο του,
-ονειροπόλημα,φαντασιοκόπημα,
-καθετί το απραγματοποίητο,
-διακαής πόθος

Όνειρο μου είναι μόλις τελειώσω τη σχολή μου,να διοριστώ σ'ένα νησί και να ζήσω εκεί μόνιμα...Να βρω τον άνθρωπο που θα κάνω μαζί του οικογένεια και ν'αγαπηθούμε και να γεράσουμε μαζί...
Θέλω να έχω μια καλύτερη ποιότητα ζωής και να κάνω πράγματα που με ηρεμούν και μ'αρέσουν..
Θέλω να βλέπω τη θάλασσα και να τη φωτογραφίζω...
Θέλω να χορεύω...
Θέλω να είμαι κοντά σε παιδιά...
Θέλω να είμαι καλά.!Κυρίως αυτό.
Και όλα τα άλλα έπονται..

Οι περισσότεροι που ακούν τα όνειρα μου,έχουν περίπου την ίδια αντίδραση
-"Βιάζεσαι"

Βιάζομαι γιατί?Επειδή ξέρω τι θέλω απ'τη ζωή μου?

-"Μα στην επαρχία?Στην πόλη είναι τα πάντα!Σινεμά,θέατρα,ξενυχτάδικα κλπ κλπ"

Αν έχω ανάγκη απ'όλα αυτά,κάτι θα βρω να κάνω..Κι η επαρχία έχει τα καλά της.

-"Μα δε φοβάσαι?"

Κάποτε είχα διαβάσει το "Η δύναμη είσαι εσύ" του Μανώλη Πιπεράκη..Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος είχε δώσει τις εξής συμβουλές:

Κάνε αυτό που θέλεις ακόμα κι αν φοβάσαι.Γρήγορα θα ξεπεράσεις το φόβο σου και θα εκπλαγείς απ'το αποτέλεσμα!
Αν αποφασίσεις να δράσεις,χωρίς να φοβάσαι την έκβαση της προσπάθειας σου,τότε σύντομα θα διαπιστώσεις ότι το επιθυμητό αποτέλεσμα έρχεται μόνο του ως φυσική συνέπεια των προσπαθειών σου.
Όταν μια ιδέα μπει για τα καλά στο μυαλό,γεννιέται ένα όραμα,που αν τροφοδοτηθεί με τα απαραίτητα "συστατικά", σίγουρα μια μέρα θα γίνει πραγματικότητα.

-"Καλό είναι να θέτεις τον πήχυ ψηλά,μα να πατάς και στη γη.."

Πρώτο βήμα είναι να θέσεις κάποιους στόχους..Στη συνέχεια πρέπει να απαντήσεις αντικειμενικά στον εαυτό σου,εαν είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν.Αν είσαι αποφασισμένος/η να το καταφέρεις κι έχεις και τα κατάλληλα εφόδια,τότε απέχεις μόνο λίγα βήματα απ'την κατάκτηση του στόχου σου...

Δεν ξέρω αν πρόκειται να γίνει τίποτα απ'όλα αυτά που θέλω και ονειρεύομαι.
Μπορεί μετά από κάποια χρόνια να είμαι ακόμα σ'αυτή την πολύβουη κ γεμάτη καυσαέριο Αθήνα,μπορεί να κάθομαι πίσω από ένα γραφείο με τις ώρες και να μη μου αρέσει αυτό που θα κάνω,μπορεί να μην βρω το "παληκάρι" μου,μπορεί να μην κάνω καν παιδιά..Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί..
Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι όλοι έχουμε δικαίωμα στο όνειρο..Κι όπως λέω πάντα, τα όνειρα είναι τζάμπα!

Και ναι, σε κάποιους μπορεί να μην αρέσουν αυτά που αρέσουν σε μένα.Όπως κι εμένα να μη μ'αρέσουν αυτά που μπορεί να αρέσουν σε κάποιον άλλον.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως ο καθένας είναι ξεχωριστός μέσα στο όλο.Κι αυτό το όλο είναι ξεχωριστό με τον καθένα μας μέσα..Κι είτε μας αρέσει,είτε όχι,πρέπει να δεχτούμε την διαφορετικότητα του καθενός,καθώς είναι εκείνη που βοηθάει στη συμπλήρωση του όλου..

Με το δεξί...;)

2009-01-03T00:03:00.007+02:00

Χρόνια Πολλά,Χρόνια Καλά,Καλή Χρονιά!!!!!!

Η αλήθεια είναι πως ήθελα πριν μπει ο καινούριος χρόνος να γράψω ένα συνοπτικό κείμενο για το πως ήταν το 2008 για μένα...
Τι ήρθε στη ζωή μου, τι πέρασε και άφησα πίσω μου και τι κράτησα για την νέα χρονιά μαζί μου...

Όμως δεν το έκανα.
Γι'αυτό στην πρώτη μου ανάρτηση για το 2009, θα αναφερθώ σε κάποια άτομα που ο καθένας με τη σειρά του υπήρξε ή εξακολουθεί να υπάρχει στην καθημερινότητα μου.

#Τα τελευταία 5 χρόνια κάθε πρώτη του χρόνου στις 00:01 ο Β. μου εύχεται για τη νέα χρονιά που έπεται..Είναι ένας άνθρωπος που θα μπορούσα να γράφω για ώρες,αλλά δε θα το κάνω.Το μόνο που θα επισημάνω για εκείνον είναι πως είναι αυτός που μ'έμαθε να αγαπώ τους ανθρώπους με βάση το μέσα τους και όχι για το..περιτύλιγμα..Απλά ένα κομμάτι της ζωής μου που αγαπούσα,αγαπάω και θα αγαπάω πολύυυ!!!

#Ο Λ. Μια εμπειρία που εγώ τουλάχιστον προσπάθησα να ζήσω.Όμως δεν έζησα,καθώς εκείνος φοβήθηκε.Φοβήθηκε για το τι μπορούσε να νιώσει και να ζήσει με έναν μικρότερό του άνθρωπο.
Από αυτόν συνειδητοποίησα πως "μικρός" τελικά δεν είναι κάποιος σε ηλικία, αλλά εκείνος που δεν μπορεί να τα βρει με τον εαυτό του και να ξεκαθαρίσει τι θέλει και άμυνα του είναι η σιωπή.

#Ο Π. Ένας άνθρωπος με ήθη και αξίες στη ζωή του.Ένα παληκάρι που κρύβει μέσα του ένα μικρό παιδί.Αρκεί να τον δεις στα μάτια του και να θελήσεις να δεις τι κρύβει μέσα του...
Πόσο θα'θελα να επαναλάβουμε εκείνη τη βόλτα στην παραλία μέχρι τας πρωινάς ώρας...Αξέχαστη νύχτα-μέρα!!!

#Η Α. Ένα μυαλό...ξεροκέφαλο!Τα γονίδια βλέπετε!Ένα μυαλό δυνατό,πολύ δυνατό που μεθοδεύει τους πάντες και τα πάντα προκειμένου να πετύχει αυτό που θέλει.Κάπου-κάπου ξεχνά όμως πως απ'τη λέξη "πάντες" πρέπει να βγάλει κάποιους ανθρώπους.
Γνώμη μου πως δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τους ανθρώπους.Παρόλα αυτά της εύχομαι τα καλύτερα στο νέο ξεκίνημα της ζωής της.

#Η Κ. που δεν την έχω αφήσει "ν'αγιάσει" τόσα χρόνια...Και το πιθανότερο είναι πως δεν θα την αφήσω(με την καλή έννοια πάντα!) ;) Λατρευτή γυναίκα,απλά θεά!
Εύχομαι κουράγιο για να μπορεί να μ'αντέχει!Την λατρεύω!

#Ο Μ. Ο ταμίας της ζωής μου,καθώς εκείνος φταίει για όλους και για όλα!χιχι!
Η κολώνα του σπιτιού!Ο άνθρωπος που μέσα απ'τα γονίδια του,μου μετέφερε κάποια απ'τα πολύτιμα στοιχεία του χαρακτήρα του.Πατέρααα!!
Υπομονή και επιμονή για να αντέξεις τα επόμενα που θα'ρθουν!!
Να εξακολουθείς να λατρεύεις τις γυναίκες της ζωής σου....κ ναι,εννοώ κ μένα! ;)

#Τέλος, ο easy rider που νομίζω πως έχει βαρεθεί να ακούει το τι συμβαίνει με τα αρσενικά που με περιτριγυρίζουν..Αnyway,100000000000000000000000000 thanks για τις αμπελοφιλοσοφικές μας συζητήσεις.!!!

Θέλω να ελπίζω πως το 2009 θα φέρει στους ανθρώπους που αγαπώ,αλλά και σε όλους τους άλλους ΥΓΕΙΑ, ΧΑΡΑ και ΕΥΤΥΧΙΑ...!!!

Και σε μένα εύχομαι ένα ξεκαθάρισμα στα ερωτικά τρίγωνα,τετράγωνα,πεντάγωνα,εξάγωνα που έχει μπλέξει ο Πλούτωνας το ζώδιο μου...χεχε!!

Feliz Navidad...!!!

2008-12-24T14:11:00.005+02:00

Ξύπνησα με πολλή όρεξη σήμερα..Με μια χαρά ανεξήγητη..(Καλά μπορεί κ όχι;) )

Κάτι το χριστουγεννιάτικο κλίμα,
κάτι η χτεσινοβραδυνή μου έξοδος,
κάτι τα άτομα που είναι δίπλα μου,
κάτι κάποιος κάποτε ας μη τα πολυλογώ..

Λοιπόν βάζω 2 τραγουδάκια προσπαθώντας να σας μεταφέρω στον κόσμο μου κ να καταλάβετε λιγάκι σε τι ψυχολογία βρίσκομαι τώρα...
Ελπίζω να σας αρέσουν κ στο τέλος να φύγετε από εδώ με ένα χαμόγελο..σαν κ το δικό μου!!!

Καλή ακρόαση...

...Τhis year i gave it to someone special...

Feliz Navidad
Feliz Navidad
Feliz Navidad
Prospero Ano y Felicidad.

I wanna wish you a Merry Christmas
With lots of presents to make you happy
I wanna wish you a Merry Christmas
From the bottom of my heart!!!

Οι ευχές μου, όπως και τα φιλάκια μου, είναι για όοοολους σας...
Θα τα πούμε σύντομα...:)

X-mas!!!

2008-12-17T16:29:00.002+02:00

Ω,ναι! Έρχονται Χριστούγεννα!!!

Κι εγώ όπως πάντα έντυσα το σπίτι μου στα γιορτινά...

και στόλισα

και τo δεντράκι μουυ!!!!!!!!

Σοκολατάκιααααα!!!!

2008-12-13T19:10:00.013+02:00

Έτοιμα και τα φετινά σοκολατάκια μου...

απολαύστε τα!!!

Dear Mr president...

2008-12-10T16:58:00.005+02:00

Dear Mr. President
Come take a walk with me
Let's pretend we're just two people and
You're not better than me
I'd like to ask you some questions if we can speak honestly
What do you feel when you see all the homeless on the street
Who do you pray for at night before you go to sleep
What do you feel when you look in the mirror
Are you proud?

How do you sleep while the rest of us cry
How do you dream when a mother has no chance to say goodbye
How do you walk with your head held high
Can you even look me in the eye
And tell me why???

Dear Mr. President
Were you a lonely boy
Are you a lonely boy
Are you a lonely boy
How can you say
No child is left behind
We're not dumb and we're not blind
They're all sitting in your cells
While you pay the road to hell
What kind of father would take his own daughter's rights away
And what kind of father might hate his own daughter if she were gay
I can only imagine what the first lady has to say
You've come a long way from whiskey and cocaine

How do you sleep while the rest of us cry
How do you dream when a mother has no chance to say goodbye
How do you walk with your head held high
Can you even look me in the eye

Let me tell you bout hard work
Minimum wage with a baby on the way
Let me tell you bout hard work
Rebuilding your house after the bombs took them away
Let me tell you bout hard work
Building a bed out of a cardboard box
Let me tell you bout hard work
Hard work Hard work
You don't know nothing bout hard work
Hard work Hard work
Oh How do you sleep at night
How do you walk with your head held high
Dear Mr. President
You'd never take a walk with me
Would you?!?!?

Για τον Αλέξη..

2008-12-08T12:51:00.007+02:00

Δε θα αναφερθώ στο πώς ή το γιατί συνέβησαν όλα αυτά...

Όλοι νομίζω πως καταλαβαίνουμε κάποια πράγματα.

Είναι κρίμα κι άδικο πάντως.

Καλό σου ταξίδι Αλέξη...Να΄σαι καλά εκεί ψηλά...

2008-12-06T12:30:00.005+02:00

Στη ζωή λίγες φορές τα πράγματα έρχονται όπως τα θες.

Τις περισσότερες μάλιστα αρχικά δυσανασχετείς με την ίδια τη ζωή,καταριέσαι τη μοίρα σου και ζητάς αυτό που δεν έχεις.

Στη συνέχεια, προσπαθείς να δεις τα πράγματα με άλλο μάτι,μπας κι επιβιώσεις.

Αρκεί η προσπάθεια της επιβίωσης για να γίνει η αρχή..

Γιατί όταν μπεις στο παιχνίδι,πρέπει να παίξεις και να αγωνιστείς ώστε να καταφέρεις κάτι.

Αφού όμως μπεις,πρέπει και να βγεις.

Πριν βγεις όμως πρέπει να επιλέξεις αν θα΄σαι ο νικητής ή ο χαμένος..

Sea&Sun

2008-11-30T04:40:00.004+02:00

Μια ψυχή με ρώτησε τι αγαπώ πιο πολύ απ'όλα αυτά που δημιούργησε ο Θεός...

Κ εγώ του είπα ότι λατρεύω τη θάλασσα και τον ήλιο..

Εκείνος ξίνισε,αφού είναι λάτρης της βροχής και του χειμώνος,
εγώ όμως δεν πτοούμαι...!

Τρελαίνομαι για την μυρωδιά της,τον ήχο των κυμάτων της,την έκταση της...

Με ηρεμεί τόσο πολύ κ μόνο στην όψη της!

Κι απ'την άλλη πάλι σκέφτομαι τον ήλιο και αισθάνομαι τόσο γλυκά μόνο κ μόνο στην σκέψη μιας ηλιόλουστης μέρας(σαν τη σημερινή ένα πράγμα!)!!!
Γιατί η καλή μέρα, που λένε, απ'το πρωί φαίνεται...;))

Ο συνδυαμός όμως ήλιου-θάλασσας με κάνει και υποκλίνομαι στα κέφια Του...

Κενή? .... Κι όμως,τόσο γεμάτη κοντά σου!

2008-11-24T23:54:00.011+02:00

-Τι νιώθεις?
-Τι νιώθω?
-Ναι.Τι νιώθεις?
-Τι νιώθω?
-Σταμάτα να επαναλαμβάνεις αυτό που λέω.
-Καλά.
-Τι καλά?Δεν έχει καλά.Πες μου τι νιώθεις.Σε νιώθω,δεν είσαι καλά τελευταία...
-Αφού με νιώθεις,τι ρωτάς?
-Θέλω να μου πεις εσύ η ίδια.Τι νιώθεις?
-Δε νιώθω.Δεν ξέρω τι νιώθω.
-Δε γίνεται αυτό.Όλοι κάτι νιώθουμε.
-Κενή.
-Τι κενή?
-Άδεια πως το λένε?!
-Σε νιώθω.
-Αν με ένιωθες,δεν θα ρωτούσες.
-Προσπαθώ να σε βοηθήσω.Δε θέλω να είσαι έτσι γιατί στενοχωριέμαι κι εγώ.
-Εσύ γιατί στενοχωριέσαι?
-Τι γιατί ρε?Γιατί σ'αγαπάω ρε χαζό.
-Μ'αγαπάς?
-Ναι. Κ το ξέρεις.
-Κ μη με λες χαζό.
-Καλά.
-Αγκάλιασε με.

Δεν είπαμε άλλες λέξεις...
.
.
.
.
.
.
.
...νιώθαμε.

Γιατί τόσο νωρίς???

2008-11-22T00:07:00.014+02:00

Πάει ένας χρόνος σήμερα απ'το "φευγιό" σου...

Έφυγες τόσο νωρίς από τούτο τον κόσμο...

Είχες τόσα πολλά να ζήσεις ακόμα...

Τί είναι 24 χρόνια ζωής μόνο?

Τίποτα μπροστά στην αιωνιότητα θα πει κανείς.

Κάποιος μου είπε: "Τι τον σκέφτεσαι?Ο Κώστας ΠΕΘΑΝΕ.Δεν ζει πια."

Εγώ πάλι λέω πως πεθαίνουν μόνο όσοι ξεχνιούνται.

Κι εσύ είσαι εδώ ακόμα, κι εξακολουθείς να ζεις κοντά μας.

Αδερφέ μου,μακάρι να σ'είχα στην αγκαλιά μου,να ήσουν δίπλα μου.

Όπως όλα αυτά τα χρόνια..Μου λείπεις τόσο πολύ γαμώτο!!!!!

Εσύ...!

2008-11-17T21:47:00.004+02:00

...όνειρο που τέλειωσε νωρίς...

14 Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη

2008-11-14T13:35:00.011+02:00

Ενωθείτε για τον διαβήτη

Kαι ναι λοιπόν,σήμερα γιορτάζω!!!!!

Τα 10 καλύτερα πράγματα που διαθέτουν όσοι έχουν διαβήτη

2008-11-14T13:20:00.010+02:00

Aντέγραψα από το χαμομηλάκι το παρακάτω...

Αγαπημένο μου χαμομηλάκι,
Το πανεπιστήμιο Johns Hopkins παρουσίασε στο διαδυκτιακό blog για τον διαβήτη το παρακάτω κείμενο για τα 10 καλύτερα πράγματα που διαθέτουν όσοι έχουν διαβήτη:
10. Είναι καλοί με τους αριθμούς. Ακόμα και αν δεν θεωρείς τον εαυτό σου μαθηματική διάνοια, κατά πάσα πιθανότητα εφαρμόζεις περισσότερα μαθηματικά από τους περισσότερους ανθρώπους. Σκέψου τους αριθμούς που παρακολουθείς κάθε μέρα: καθημερινές τιμές γλυκόζης, ετικέττες τροφών, μετρήσεις υδατανθράκων, εργαστηριακά αποτελέσματα και άλλα πολλά.
9. Είναι δημιουργικοί. Εφόσον η ρύθμιση του διαβήτη καταναλώνει κάποιον από τον πολύτιμο χρόνο κάθε μέρα, θα έχουν οπωσδήποτε σκεφθεί δημιουργικούς τρόπους για να συμπεριλάβουν τα γεύματα, τη σωματική άσκηση, τις μετρήσεις της γλυκόζης, τα φάρμακα και τις επισκέψεις στον γιατρό.
8. Είναι τεχνολογικά δεξιοτέχνες. Ας το παραδεχθούμε: ο μετρητής της γλυκόζης είναι εντυπωσιακή συσκευή. Χρησιμοποιώντας την μπορείς να ελέγχεις κάτι περισσότερο πολύπλοκο τεχνολογικά από το κινητό τηλέφωνό σου. ΄Οταν μάλιστα "κατεβάσεις' στοιχεία από τον μετρητή σου ή χρησιμοποιείς αντλία ινσουλίνης, είσαι πραγματικά δεξιοτέχνης.
7. Διαθέτουν γνώσεις διατροφής. Έχω ακούσει ότι γνωρίζουν για τη διατροφή περισσότερα από όσα είχαν σχεδιάσει να μάθουν και φυσικά, πολύ περισσότερα από τους φίλους τους.
6. Έχουν υποστήριξη από δομημένη κοινότητα. Η ύπαρξη του διαβήτη σε καθιστά αυτομάτως συνδεδεμένο με τα εκατομμύρια άλλα άτομα με διαβήτη.
5. Έχουν όφελος από τη σωματική άσκηση. Απολαμβάνουν όλα τα ίδια οφέλη όπως κάποιος χωρίς διαβήτη, αλλά η επίδραση της άσκησης στα επίπεδα της γλυκόζης, δυνατόν να είναι ακόμα μεγαλύτερη.
4. Έχουν ταχεία ενημέρωση για μεταβολές του τρόπου ζωής. Ο μετρητής γλυκόζης πληροφορεί σε όλα, αμέσως. Κάθε μεταβολή στη διατροφή, στο πρόγραμμα άσκησης ή στο σωματικό βάρος, αντικατοπρίζεται στα επίπεδα αυτά της γλυκόζης.
3. Είναι περισσότερο υγιείς. Μάλιστα, εμφανίζοντας τον διαβήτη μπορούν πραγματικά να βελτιώσουν την υγεία τους. Η νόσος τους δίνει κίνητρο να ακολουθήσουν σχέδιο γευμάτων, να ασκούνται και να προσέχουν το βάρος τους, μια αγωγή που εγγυημένα τους κάνει υγιέστερους.
2. Είναι καλά φροντισμένοι. Επειδή έχουν διαβήτη παρακολουθούνται τακτικά από τον γιατρό τους, ενώ επισκέπτονται ομάδα ειδικών (καρδιολόγο, ποδολόγο, οδοντίατρο, οφθαλμίατρο, διαιτολόγο και ακολουθούν και άλλοι στον κατάλογο).
1. Έχουν αυτογνωσία. Το να έχεις διαβήτη στη πραγματικότητα σου διαμορφώνει την προσωπικότητα. Σε αναγκάζει να έλθεις σε επαφή με την συναισθηματική σου πλευρά και σε διδάσκει πως συμπεριφέρεσαι σε μερικές δύσκολες καταστάσεις.
Μπορείς να ζήσεις μακρά και υγιή ζωή με - και ιδίως από - τον διαβήτη. Και το τελικό συμπέρασμα είναι ότι το κλειδί της μακροζωϊας είναι να φροντίζεις ένα χρόνιο νόσημα.
Είναι άραγε παράδοξο ότι τα συγγράμματα για τον διαβήτη έγραφαν προ 50 ετών, ότι τα παιδιά με διαβήτη είναι ευφυέστερα των συνομιλήκων τους?

Άρθρο από το Περιοδικό "Νεανικός Διαβήτης - Τα Νέα μας", τεύχος 66, Ιανουάριος - Μάρτιος 2008, σελίδα 8

Απλά για να ξέρετε κάποια παραπάνω χαρακτηριστικά για μας τους γλυκούληδες!!!!χαχα...;)

2008-11-09T17:20:00.006+02:00

Ένα τραγούδι που λάτρεψα απ'την πρώτη στιγμή που το άκουσα...
Κι έχει περάσει πολύς καιρός από τότε,
κι ακόμη συνεχίζει να με μαγεύει,όπως την πρώτη φορά...!

2008-11-06T16:05:00.003+02:00

Όλοι οι άνθρωποι
έχουν ακριβώς τις ίδιες πιθανότητες:
να διακριθούν ή να χαθούν.

Αρκεί να ΜΗΝ φοβηθούν τους καρχαρίες της ζωής και να πάρουν το ρίσκο......

2008-10-28T21:50:00.000+02:00

Σε απέφυγα όσο πιο πολύ μπορούσα είναι η αλήθεια…
Κλείστηκα στο καβούκι μου για να προφυλάξω εμένα.
Έβγαλα τα αγκάθια μου σα σκαντζόχοιρος κ πλέον εγώ επιλέγω ποιους θα αφήσω να με πλησιάσουν.

Οι σκαντζόχοιροι για να μην πληγώνουν ο ένας τον άλλον με τα αγκάθια τους, πλησιάζουν ο ένας τον άλλον σιγά-σιγά κ με προσοχή…

Δε θα επιτρέψω να με πληγώσεις ποτέ ξανά…

2008-10-26T21:30:00.004+02:00

...As long as the sun shines,
i will keep trying...

Διαβήτης…σύμμαχος ζωής!

2008-10-20T22:42:00.007+03:00

Ήμουν μόλις 5 ετών όταν έμαθα πως είχα σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1.Η ανικανότητα του παγκρέατος μου να παράγει ινσουλίνη, ίσως και να ήταν η αρχή για να καταλάβω πόση δύναμη έκρυβα μέσα μου.
Ο διαβήτης είναι απλά ένας τρόπος ζωής. Μαθαίνεις να συμβιώνεις μαζί του κι αυτός μαζί σου. Το μόνο του κακό είναι πως αν τον βαρεθείς, ΔΕΝ μπορείς να πάρεις διαζύγιο![Ναι, ναι καλά διαβάζετε!] Γι’αυτό λοιπόν πρέπει να τον προσέχεις για να σε προσέχει κι αυτός! Είναι μια σχέση «δούναι και λαβείν».

Κάποτε…είχα πάει σε ένα οφθαλμίατρο και μου είχε πει μια ιστορία...Θα την μοιραστώ μαζί σας..

‘Ο κος Διαβήτης κι ο κος Διαβητικός είναι αντίπαλοι σε ένα παιχνίδι τέννις.
Ο κος Διαβήτης το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να σου πετάει συνεχώς το μπαλάκι. Τίποτα παραπάνω. Αν λοιπόν ο κος Διαβητικός είναι έξυπνος, τότε μπορεί να κερδίσει τον αγώνα, έχοντας υπομονή κι επιμονή, αποκρούοντας τα μπαλάκια του κ.Διαβήτη. Γιατί ο κος Διαβήτης είναι ένας χαζός παίχτης, ένας χαζός αντίπαλος χωρίς τεχνική (είπαμε πως το ΜΟΝΟ που ξέρει να κάνει είναι σου πετάει το μπαλάκι), ενώ ο κος Διαβητικός είναι ένας παίχτης με θέληση να κερδίσει τον αγώνα, απλά αποκρούοντας τα μπαλάκια….’

Έτσι, όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και με το διαβήτη, δεν χρειάζεται κόπος…αλλά….τρόπος μαζί με επιμονή και υπομονή! ;-)

Αν κάποιος από εσάς που διαβάζει αυτό το κείμενο είναι ‘γλυκός’, έχω να του πω πως η γλύκα μας είναι η γοητεία κι η μαγκιά μας! Και πως αν ποτέ τον παίρνει από κάτω ψυχολογικά, να σκέφτεται πως είμαστε πολλά εκατομμύρια ζαχαρωτά σ’ αυτό τον κόσμο..!!!!!!!!

Υ.Γ.1 Είμαι γλυκύτατη κι αυτό είναι μικροβιολογικά πιστοποιημένο!
Y.Γ.2 Αφορμή για αυτό μου το post στάθηκε το 7ο πανελλήνιο συνέδριο που διοργανώθηκε το ΣΚ για άτομα με σακχαρώδη διαβήτη

Ο πρίγκιπας που έγινε βάτραχος ….(στα μάτια και στην καρδιά μου)

2008-10-12T15:07:00.003+03:00

Μια φορά κι έναν καιρό μια μικρή πριγκίπισσα καθώς έκανε μια βόλτα στο ποτάμι, συνάντησε εκεί έναν βάτραχο. Τον πλησίασε κι άρχισε να μιλάει μαζί του, παρόλο που όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι τον απομάκρυναν από κοντά τους. Κι ο λόγος?...Τους τρόμαζε η ασχήμια του! Όμως η πριγκίπισσα καθώς τον γνώριζε με τον καιρό, ανακάλυψε πως έκρυβε τόση ομορφιά στη ψυχή του…! Όση του έλειπε εξωτερικά, τόση κι ακόμη περισσότερη είχε μέσα του…!

Η πριγκίπισσα άρχισε να τη διεγείρει το μυαλό του και να τη γοητεύουν τόσο πολύ τα λόγια και τα ποιήματα του που στο τέλος…..τον ερωτεύτηκε!
Ο βάτραχος της έμοιαζε με πρίγκιπα πλέον στα μάτια της! {Λένε πως ο έρωτας τυφλώνει εξάλλου!}
Ερωτεύτηκαν, αγαπήθηκαν και έζησαν πολύ καλά μαζί για αρκετά χρόνια, ώσπου μια μέρα ο πρίγκιπας έφυγε μακριά της. Χωρίς να πει τίποτα. Αναζητώντας την βασίλισσα ενός άλλου παραμυθιού και αφήνοντας την πριγκίπισσα μόνη της.

Ο πρίγκιπας όμως, με την αγάπη της πριγκίπισσας, είχε ξεχάσει πως ήταν βάτραχος στην πραγματικότητα. Νομίζοντας πως όλοι τον βλέπουν σαν πρίγκιπα, άρχισε να μη λογαριάζει τίποτα κ φερόταν αλαζονικά κι άσχημα στη βασίλισσα. Μέχρι που μια μέρα η βασίλισσα δεν τον άντεξε άλλο και τον αποκάλεσε βάτραχο!Kι εκείνος θύμωσε, αφού είχε ξεχάσει ποιος πραγματικά ήταν…
Τότε αποφάσισε να γυρίσει πίσω στην πριγκίπισσα του και να της πει πως είχαν τα πράγματα.

Η πριγκίπισσα αφού άκουσε αυτά που είχε να της πει, δάκρυσε και τότε ο βάτραχος απόρησε..
‘Δακρύζω και στενοχωριέμαι, γιατί ο πρίγκιπας μου ήταν τόσο όμορφος μέσα του! Τώρα η ασχήμια που βγάζεις δεν θυμίζει τίποτα απ’ όσα εγώ ερωτεύτηκα κι αγάπησα. Δεν μου είσαι τίποτα πια. Είσαι απλώς ένας βάτραχος, που κάποτε υπήρξες ο πρίγκιπας μου’, του είχε πει εκείνη.

Η πριγκίπισσα επέστρεψε στο παλάτι της κι ο βάτραχος στο ποτάμι. Από τότε δεν ξανασυναντήθηκαν. Δεν ξαναμίλησαν. Μόνο που όταν μαθαίνει πως κάποιος πέρασε απ’ το ποτάμι, τον ρωτάει μήπως είδε έναν πρίγκιπα…Κι όλοι της απαντάνε πως μόνο ένας δυστυχισμένος βάτραχος ζει εκεί…

Εκείνη κάνει παρέα που και που με τις αναμνήσεις του πρίγκιπα της και χαμογελάει. Κρύβει την αγάπη της γι’ αυτόν καλά μέσα στην καρδιά της κι ύστερα επιστρέφει πάλι στη ζωή της…

Απλά απορεί…από πότε οι άνθρωποι άρχισαν να ξεχνούν ποιοι είναι και γιατί σταμάτησαν να εκτιμούν?

2008-10-09T01:38:00.002+03:00

Όλοι εδώ μέσα βρισκόμαστε γιατί έχουμε κάτι να πούμε.Oτιδήποτε κι αν είναι αυτό.

Σκέψεις,συναισθήματα,ιδέες,ουσιώδη ή ανούσια πράγματα παίρνουν μορφή μέσα απ'τις λέξεις τις οποίες διαλέγουμε εμείς οι ίδιοι για να τα περιγράψουμε...

Είναι αυτά που μας εκφράζουν,είναι αυτό που νιώθουμε...Είναι η αποτύπωση του εσωτερικού μας κόσμου,της ψυχής μας...

Είμαι εδώ για να μοιραστώ μαζί σας μια δόση απ'τον δικό μου κόσμο...παραδεισένιο ή μη,δεν έχει σημασία.Το θέμα είναι πως θέλουμε εμείς να τον δούμε!

Καλώς σας βρήκα...