Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

Mια ιστορία αγάπης...


Η γνωριμία τους τυχαία.
Πρόσωπα δανεικά, έδαφος ουδέτερο, ιδανικά κ αξίες στα κεφάλια τους.
Το ένιωσαν απ’ την πρώτη στιγμή.
Ήθελε να την κάνει δική του. Με κάθε τρόπο.
Όμως η συζήτηση τον απογοήτευσε λίγο. Τον έκανε να πιστέψει πως ήταν ακόμα αλλού..
Εκείνος ήθελε να ξεφύγει απ’ τον κλοιό που ο ίδιος έφτιαξε και παγιδεύτηκε.
Του άρεσε. Όμως δεν το έδειξε.
Προχωρούσε μπροστά μιλώντας με το φίλο του. Προσπαθούσε να καταλάβει αν είναι μόνη της. . Του άρεσε πολύ. Ήταν τόσο απόμακρη και απλησίαστη μες τη γλύκα της. Την κυρίευε μια σιγουριά! Αυτό τουλάχιστον έδειχνε.
Λίγο αργότερα οι δρόμοι τους χώρισαν……..κ τ΄ όνειρο;
Νόμιζαν πως ναυάγησε.


Μέρες όμως αργότερα η μοίρα τους έφερε στο ίδιο σταυροδρόμι. Το είχαν επιδιώξει άλλωστε.
Η ντροπή του δε φανέρωνε τίποτα.
Μα τα μάτια του…Αχ αυτά τα μάτια του…όλο πάνω της ήταν εκείνη τη βράδια.
Το είχε όμως μέσα του καλά φτιαγμένο το παραμύθι
……εκείνος κι εκείνη μαζί…..
Αμφιβολία και θέληση στον ορίζοντα…
φόβος και εμπόδια…
προτεραιότητες…
Κάπου μέσα σε όλα αυτά σφήνωσε κ ο έρωτας.
Το μόνο εμπόδιο η ζήλεια. Μα κι αυτή προσπαθούσε να τη νικήσει η αγάπη τους.

Πρωτόγνωρα συναισθήματα και για τους δυο.
Μια αγκαλιά. Ένα φιλί. Ένα βλέμμα.
Τι παραπάνω να ήθελαν? Ήταν ευτυχισμένοι :))

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Αχ...

Μ'ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι..
Ένα αεράκι να μας πάρει..


Απ'τα πιο όμορφα τραγούδια...

Απ'τους πιο όμορφους και μαγευτικούς -κατ'εμε- στίχους...


Περπάτησα πάρα πολύ και τα φτερά μου τα 'χω χάσει
Μα εσύ που δεν πατάς στη γη καν' την ψυχή μου να πετάξει
Μ' ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι ένα αεράκι να μας πάρει
Φωτιά και αέρας να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας

Είν' η καρδιά μου μια αυλή σ' ένα κελί που όλο μικραίνει
Μα εσύ που έχεις το κλειδί έλα και πες μου το γιατί
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει το όνειρο μου ξαποσταίνει
Νερό και αρμύρα να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας

Έχω ένα κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει
Έλα και κάνε μουσική την τρέλα που με διαφεντεύει
Κι αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς τραγούδησε τες να χαρείς
Μ' ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας...


Αφεθείτε στις σκέψεις και στα όνειρά σας...και ταξιδέψτε στη μαγεία των αισθήσεων...